19 marca w Bibliotece przy ul. Śmiałej 24, odbyło się drugie spotkanie z Borysławem Czyżakiem, na którym rozmawialiśmy o bardzo ważnej dla Żoliborza artystce – Marii Anto.

Malarstwo Marii Anto (właściwie Marii Czarneckiej-Antoszkiewicz) to unikalny, osobny świat, który wymyka się prostym klasyfikacjom. Jej twórczość opisywana jest przez krytyków i znawców sztuki jako połączenie surrealizmu, realizmu magicznego oraz sztuki naiwnej.

Rozmowę o artystce zaczęliśmy od fragmentu książki “Kolekcja. O współczesnej sztuce polskiej” Borysława Czyżaka, który przedstawia Marię jako kilkuletnią dziewczynkę w dramatycznym momencie jej życia – wywózki do Auschwitz. To wydarzenie stało się piętnem, które wielokrotnie będzie przedstawiane w jej twórczości. Aby przyjrzeć się temu z bliska nasz gość przyniósł obraz pt.: “Nasz Dom” z 1980 roku. Cechą charakterystyczną dla malarstwa Marii Anto to ciemna, nasycona kolorystyka, którą rozjaśniają gwałtowne smugi światła, co podkreśla ich dramatyzm i emocjonalny ładunek. Obrazy są gęste od znaczeń i alegorii, stanowiąc rodzaj malarskiej poezji lub „podróży w głąb siebie”. Często malowała postacie kobiece (głównie autoportrety), dzieci, zwierzęta (np. jednorożce, pegazy, koty, ptaki) oraz anioły. Sceny te rozgrywają się w nierealnych pejzażach lub wnętrzach, które ignorują zasady tradycyjnej perspektywy. Niektóre obrazy przypominają marzenia senne. Artystka tworzyła poetyckie, fantastyczne wizje pełne tajemnicy i atmosfery niesamowitości.

Podczas spotkania towarzyszyła nam córka Marii Anto – Pani Zuzanna Janin. To było niesamowite przeżycie dowiedzieć się z opowiadania Pani Zuzanny o nieznanych nam faktach o żoliborskiej artystce, która była matką, żoną i kobietą o silnej osobowości wpisującej się w historię polskiej sztuki współczesnej, za co gorąco dziękujemy.